Translate

dinsdag 23 augustus 2016

Champignonloop Val-Meer / Team Streetrace Running (TSR)

Afgelopen zaterdag deed ik mee aan de Champignonloop in Val-Meer. Je had keuze uit 2 afstanden, 5,5 km en 10 km. Aangezien dit mijn eerste echte wedstrijd is in meer dan 5 maanden koos ik voor de korte afstand.

Tussendoor deed ik ook nog mee op 26 juni aan de 1e jogging des Terrils in Sint-Niklaas. Deze wedstrijd deed ik meer als training en wou eens 'testen' hoe het nog zat met de conditie. Het parcours verliep 50 % op onverhard over de terrils van Sint-Niklaas en 50 % op verhard.  De terrils waren pittig en het gevoel was niet optimaal. Ik wist een 12e plaats te behalen op 54 deelnemers. Mijn tijd was 40:18 over 7,7 km (5:11 / km).
Strava gegevens :



Jogging des Terrils Sint-Niklaas
Jogging des Terrils Sint-Niklaas
Jogging des Terrils Sint-Niklaas
De aandachtige lezer weet dat ik een tijdje gesukkeld heb met mijn gezondheid. De oorzaak van het probleem was in eerste instantie moeilijk te bepalen. Ik had zo'n vermoeden dat het lag aan een verminderde werking van mijn schildklier. Maar mijn bloedwaarden lagen nog binnen de referentiewaarden. Na wat opzoekwerk besloot ik een afspraak te maken met een endocrinoloog en mijn problemen aan hem voor te leggen. Als snel kwamen we tot het besluit om om te schakelen naar een ander schildkliermedicijn. Het kan dan al gauw een paar weken (tot zelfs 2 maanden) duren vooraleer je lichamelijk daar iets van gaat merken. En inderdaad, langzaamaan begon ik toch een verbetering te merken, zoals een betere koude tolerantie, meer energie, beter herstel na inspanning, iets betere slaap, ... Alhoewel het terug de goede richting begint uit te gaan, merk ik dat ik toch nog niet mijn normaal trainingsvolume (50-60 km / week) aankan. Ik denk dat ik momenteel zit aan 30 tot 40 km / week. Ik heb wel al terug enkele intervaltrainingen goed kunnen afwerken.

De wedstrijd in Val-Meer zelf dan. Samen met mijn broer David trok ik naar Val-Meer. Hij zou me gaan hazen want hij ging de volgende dag meedoen aan de Coal Mine Trail. De wedstrijd begon om 15u en omstreeks 14u30 kon ik mijn wagen parkeren in een nabij gelegen straat. We schreven ons in en liepen ons warm. Aan de start nog een praatje gedaan met Peter Breuls, die ook een tijdje uitgelegen heeft.

Sinds kort ben ik lid geworden van Team Streetrace Running (TSR) dat door Jo Haenen opgericht werd. Dit zal voor de nodige motivatie zorgen de komende maanden om me terug op niveau te brengen. Aan de start deden we een praatje met Fonz Kerremans, die ook lid is. We hadden het over wat ons doel was voor deze wedstrijd. Ik had eerlijk gezegd geen idee wat ik moest verwachten. Als ik 4:30 / km haal, zou ik meer dan tevreden zijn. Daar zou hij ook tevreden mee zijn vertelde hij want het parcours is pittig met een stevige klimmetje.

Om 15u klonk het startschot en weg waren we. Ik zette me eerst nog in het zog van Fonz, maar het gevoel was goed en had het idee dat ik wat sneller kon. Ik versnelde wat en na een goede kilometer zag ik dat ik rond de 4:00 / km aan het lopen was ! Het gevoel was nog goed op dat moment, dus ik probeerde dit tempo te houden. Na nog een kilometer begon het echter toch moeizamer te gaan. De 2e km liep ik in 4:15. In de 3e km zat het klimmetje en daar werden mijn benen afgesneden. Ik moest zelfs even wandelen en zo haalde Fonz me in. Ik moest even op adem komen, David maande me aan om terug tempo te zoeken. Het klimmetje deed ik verder op karakter en in de afdaling kon ik een beetje recuperen. De 3e km liep ik in 4:42. Tijdens de 4e km was het zoeken naar een stabiel tempo. Maar dat lukte niet echt. Ik moest toch weer heel even wandelen om op adem te komen. Opnieuw David die me aanmaande. In de 5e km zat er ook nog een klimmetje en ook daar moest ik even wandelen om op adem te komen. Dat duurde maar enkele seconden. In de laatste 200 m kon ik er nog een sprintje uitpersen en kan afklokken in 23:57 over 5,44 km (4:24 / km). Fonz kon afklokken in 23:18. Mijn eerste 2 kilometers waren veel te snel en daardoor kon ik geen gelijkmatig tempo lopen. Volgende keer iets rustiger starten en dan zit er nog een betere tijd is. Het voornaamste is dat we opnieuw terug vertrokken zijn. Volgende week doe ik waarschijnlijk mee met de Zilveren helmen run in Halen, maar ben er nog niet uit als het de 5 of 10 km gaat worden met het voorspelde warme weer.

Strava gegevens :



Champignonloop Val-Meer
In mijn zog op dat moment Fonz Kerremans

zondag 22 mei 2016

Urban Trail Hasselt

Afgelopen maandag op 16 mei, deed ik mee aan de eerste Urban Trail van Hasselt.

Gelijk je een trail loopt door het bos en waarbij je obstakels moet overwinnen zoals door een riviertje of over een (stevig) heuveltje, loop je bij een urban trail doorheen historische en bekende gebouwen. Normaal gezien wordt er bij een loopwedstrijd je tijd bijgehouden en wordt er een klassement opgemaakt, maar dat is bij deze wedstrijd niet het geval. Het gaat dus louter om de beleving en het plezier van het lopen, en om eens doorheen plaatsen te lopen waar je normaal gezien niet zou komen. Dat laatste is ook een van de belangrijkste kenmerken van een trail door het bos en de reden waarom mijn voorkeur gaat naar een natuurloop.

Ik had me van zodra de inschrijvingen geopend waren me direct ingeschreven. Normaal gezien ging ik de dag voor deze wedstrijd deelnemen aan de 25 km van de Hageland Trail in Linden, maar door gezondheidsproblemen heb ik deze wedstrijd aan mij laten passeren. Daar kom ik later nog op terug. Door die gezondheidsproblemen kan ik momenteel me enkel nog beperken tot rustige duurloopjes van rond de 10 km. Meer kan ik momenteel niet aan. Daarom was deze urban trail eigenlijk ideaal om de zinnen eens te verzetten.

Door me snel in te schrijven zat ik in de eerste wave van 1000 lopers. Zo waren er 3 waves. Omstreeks 8u30 vertrok ik al lopend naar de inschrijvingen om mijn borstnummer af te halen. Om iets voor 9u zette ik me aan de start waar ik Geert Reyskens tegenkwam. Hij had nog niet deelgenomen aan zo'n urban trail. Wel had hij vorig jaar deelgenomen aan de Monumentenloop in Sint-Truiden, die je eigenlijk ook een urban trail mag noemen. Ik had al eens deelgenomen aan de urban trail in Brugge.

Om 9u klonk het startschot. Geert en nog iemand die hij kende vertrokken toch redelijk snel alhoewel we wat afgesproken hadden het rustig aan te doen... Ik sloot tegen beter weten in toch maar aan bij hun. Als eerste gebouw liepen we door de oude gevangenis, wat nu een gebouw is van de Universiteit Hasselt. Dan langs het begijnhof en doorheen het Jenevermuseum. Dan doorheen het Modemuseum. De passage doorheen het Holiday Inn hotel was opmerkelijk want je liep doorheen een hotelkamer met een koppeltje in het bed. Via de Molenpoort lopen we door het gebouw waar nu CIAP (een vereniging voor actuele kunst) gehuisvest is. Dit historische gebouw was vroeger het gouvernementsgebouw dat nog dienst gedaan heeft als rechtbank van eerste aanleg. Dan lopen we door 3 steegjes : de Peterseliesteeg, de Sacristiesteeg en de Kadetjessteeg. Vervolgens lopen we door het Clarissenklooster. Via een stukje langs de kleine ring en over het Kolonel Dusartplein, lopen we zo richting brandweer waar we ook doorheen lopen. Dan langs het Watergroepgebouw en dan nog een opmerkelijke passage want we lopen doorheen de raadszaal van het Provinciehuis. Vervolgens lopen we door het gebouw van Kinepolis en TV Limburg. Dan doorheen de Versuz en doorheen het gebouw van de Ethias Arena. Dan langs het Kapermolenpark en doorheen het gebouw van de schaatsbaan. Dan nog langs de Kunsthumaniora en als laatste de aankomst in het gebouw van de PXL (Hogeschool). Vanaf de passage aan het Kolonel Dusartplein heb ik Geert en zijn compagnon moeten laten gaan want hun tempo was te hoog voor mij. Aan de finish zie ik Geert en zijn compagnon dan. Samen zijn we nog het gratis ontbijt gaan halen en praatte we nog even na over deze loop. Ik vond het een hele mooie loop en zeker voor herhaling vatbaar. Ik hoop dat ze het parcours dan wat aanpassen zodat er andere plaatsjes 'ontdekt' kunnen worden. Na ons ontbijt ben ik al wandelend terug naar huis gegaan want voor te lopen had ik niet de kracht meer.

Passage door de TV Limburg studio
foto : Sven Dillen
Garmin connect gegevens : https://connect.garmin.com/modern/activity/1170530125

En zo komen we dan aan mijn gezondheidsproblemen. Na mijn succesvolle Cauberg trail had ik nog de moed om de afstand verder uit te breiden, en misschien zelfs voor een marathon te gaan. Maar mijn lichaam kreeg het moeilijker en moeilijker. Regelmatig slecht slapen, nooit een uitgerust gevoel, vaak last van een vermoeidheidshoofdpijn, in de trein of in de zetel thuis kan ik zo in slaap vallen. Bij het sporten merk ik ook dat ik moeilijker de kilometers kan verteren, en het duurt opmerkelijk langer vooraleer ik terug hersteld ben na een training. Op het moment is het zelfs zo erg dat ik geen snelheidstraining meer kan doen, rustige duurloopjes van rond de 10 km lukken nog, maar wel met de nodige moeite. Het is nu ook al paar keer voorgekomen dat ik na 5 km er de brui moet aan geven. Er is dus duidelijk iets aan de hand. Eind januari heb ik nog een bloedcontrole gehad, en enkel mijn vitamine D was aan de lage kant. Daar heb ik een D-cure voor genomen, maar de klachten zijn eerlijk gezegd toegenomen. Mijn schildklierwaarden vallen binnen de referentie waarden, toch heb ik het gedacht dat het daar aan ligt. Eind mei heb ik een afspraak met een endocrinoloog en wil ik eens laten bekijken als er eventueel opgehoogd kan/mag worden of overgestapt kan worden naar een ander soort schildkliermedicijn.

Zolang er geen oplossing voor mijn gezondheidsproblemen is, ga ik me bezig houden met rustige duurloopjes en ben ook van plan me een 5 km schema op hartslag te volgen en ergens half of eind augustus mee te doen aan een 5 km wedstrijd. Een specifieke tijd heb ik niet voor ogen, dat zal vooral afhangen hoe mijn gezondheid verder evolueert en als die endocrinoloog een oplossing gaat kunnen vinden. Momenteel is luisteren naar mijn lichaam het belangrijkste en zal het lopen momenteel wat naar de achtergrond geschoven worden, maar volledig stoppen doe ik nog niet.

zondag 10 april 2016

Cauberg Trail

Vorige week zaterdag stond dan de trailwedstrijd op het programma waarvoor ik me de laatste maanden op voorbereid heb : de Cauberg Trail in Valkenburg. Vorig jaar had ik de 18 km gelopen. Dit jaar ging ik voor de langste afstand, 30 km.

Je hebt daar vlakbij de start een klein pretpark "De Valkenier" en ook een zwembad (Polfermolen). Ideaal eigenlijk om het gezin mee te nemen, maar Tristan had voetbalwedstrijd en daardoor konden vrouw en kinderen niet mee.

Als voorbereiding had ik het marathonschema van Garmin als leidraad genomen. Ik heb dit keer meer moeite gehad om me te houden aan het schema. Deze winter had ik toch wat meer last van de koude waardoor het me van tijd wat ontbrak aan goesting. Vooral de langere duurlopen boven 1u30 had ik weinig zin in. Ik heb wel meegedaan aan een paar trailwedstrijden (zie uitslagen pagina) van rond de 20 km om toch wat afstand en heuveltjes in de benen te hebben. Als lange duurlopen stond er op het schema loopjes van 2,5 tot 3u op, maar ik ben niet verder geraakt dan 22 km in 2u30 gelopen op de Polar Bear Trail van 24 januari. In mijn voorbereiding op de halve marathon van Lier vorig jaar, had ik 25 km gelopen. Dat is tot deze wedstrijd mijn verste afstand ooit. Dus ik ga dit moeten verbreken als ik de wedstrijd wil uitlopen.

Bij mijn laatste trailwedstrijd, de Trail de la Montagne Saint-Pierre, was er in mijn trailschoenen een gat gekomen. Onmogelijk om daar 30 km mee te gaan lopen. Ik had op Facebook reclame gezien van de sportwinkel Lopers Company. Zij hebben een winkel in Maastricht en ik zag op de site dat ze daar trailschoenen hebben. Een week voor deze wedstrijd was ik daar langs geweest en uiteindelijk gekozen voor de Hoka One One Challenger ATR. Ik vond ze goed zitten. Ik weet dat het een risico was om zo vlak voor deze wedstrijd nieuwe schoenen te gaan halen, maar ik had geen keuze.

Hoka One One Challenger ATR
Ik had zaterdag en zondag vóór deze wedstrijd deze schoenen nog uitgetest op de Finse piste van Kapermolen. Zaterdag deed ik 14 km. Ik kreeg wat last van slapende tenen links, door de veters iets losser te maken, werd dat euvel verholpen. Naar het einde toe van deze 14 km kreeg ik wat last van mijn linkse grote teennagel die wat duwde tegen de voorkant van de schoen. Rechts had ik geen last. Zondag deed ik 16 km en kreeg aan de linkse teennagel toch weer wat last. Ondanks ik de gewoonlijke maat genomen heb gelijk mijn andere loopschoenen (US 10, of maat 44), lijken ze toch een half maatje te klein te zijn. Maar al bij al had ik er wel een goed gevoel mee. Ik had beduidend minder last aan mijn knieën en de demping van deze schoen is zeer goed. Het lijkt wel alsof je op kussens aan het lopen bent. Dus ik ga het toch moeten proberen met deze schoen.

De 30 km begon om 10u45. Na een slechte nachtrust, want ik was eerlijk gezegd wel wat nerveus vertrok ik rond 9u richting Valkenburg en rond 10u arriveerde ik aan de parking aan de Prins Bernardlaan in Valkenburg. Dat is een betaalparking en aan betaalterminal van parking 2 stond een lange rij. Aan de betaalterminal van parking 1 stond een kleinere rij. Toch moest ik zeker 15 minuten aanschuiven. Ik stak de 5 euro kleingeld erin die ik had en ik zag dat het ticket tot 13u15 geldig was. Dus ik had 2u30 om de wedstrijd uit te lopen. Ik had nog een paar sandwiches mee die ik ook nog wou opeten en dan moest ik nog mijn nummer afhalen. Het bezorgde me de nodige stress maar gelukkig ging het redelijk vlot en stond ik om 10u35 klaar aan de start.

Vlak voor de start
Foto : Daniel Drion
Om 10u45 werd de wedstrijd in gang geschoten. Eerst nog een stukje (500 m) op verhard en dan kregen we de eerste serieuze helling. Na zo'n 1 km passeerden we aan het casino en werden we het bos ingestuurd. Het parcours is hier zoals ik de trails het liefst heb, vooral door de bos op single tracks en dat in combinatie met mooie vergezichten en een mooie natuur. Tijdens het wachten op het startsignaal, had ik vernomen van de speaker dat het parcours toch hetzelfde is als vorige jaar. Het zou dus toch eerder 28 km zijn. Er was aangekondigd dat het dit jaar 30 km zou zijn, maar daar zou om onbekende redenen toch van afgeweken worden. Ik had eerst mijn klok ingesteld op een ronde te nemen om de 7,5 km. Dat zou ik dan gebruiken om me attent te maken een gelleke in te nemen. Aangezien het 28 km zou zijn stelde ik mijn klok in op 7 km.

Na km 3
Foto : Yvonne Silverentand

Cauberg Trail
Foto : Daniel Drion

Langs de rivier de Kleine Geul
Foto : Daniel Drion

Cauberg Trail
Foto : Daniel Drion

De spirit is nog goed
Foto : Yvonne Silverentand
De eerste 15 km gingen zeer vlot. Er waren 4 bevoorradingsposten : op 4,5 km, 9,5 km, 18,5 km en op 27 km. Daar maakte ik telkens goed gebruik van. Op km 7 en 14 nam ik mijn gelleke. Van km 15 begon ik licht last te krijgen van hetzelfde probleem aan mijn rechter teennagel die duwde tegen de voorkant van mijn schoen. Vooral de dalende stukken voelde ik het. Vanaf km 20 begon ik ook last te krijgen van een irritant gevoel onder mijn linkse voet. Het leek alsof er iets in mijn schoen zat. Ik stopte even om mijn schoen uit te kappen. Maar na een paar honderd meter kreeg ik terug hetzelfde gevoel. Terug deed ik mijn schoen en sok uit en hoopte zo het stukje vuil te verwijderen. Maar terug na een paar honderd meter hetzelfde irritant gevoel. Terug deed ik mijn schoen en sok uit en ik zag dat er zich een blaar aan het vormen was. Daar kan ik dus weinig aan doen. Ik deed andere sokken aan in de hoop daar wat minder last van te hebben. Ik merkte door wat te letten hoe ik mijn voet neerzette, dat ik er minder last van had. De kilometers gingen verder redelijk vlot. Op km 24,8 keek ik op mijn klok. Ik wist dat er een speciaal moment zat aan te komen, namelijk km 25. Het punt van mijn verste afstand ooit. Eens dat punt bereikt zorgde dat voor een mentale opkikker. Nu was het verder aftellen tot aan de aankomst. Mijn rechtse teennagel deed wel pijn en de blaar links voelde ik ook. Maar ik kon redelijk goed de pijn verbijten. Op km 26,5 kregen we nog de fameuze 140 trappen. Maar momenteel deed naar boven minder pijn als naar beneden. In de laatste kilometer liepen we naar beneden. Dit was tijdens de eerste kilometer de eerste serieuze helling. Dit stuk naar beneden moest ik op mijn tanden bijten door de teennagel en blaar. Eens terug op het verhard wist ik dat het niet ver meer was en de pijn verdween naar de achtergrond. Super tevreden overschreed ik de finish en kan uiteindelijk afklokken in 3u26 over 28,7 km. Yes I did it !

Vlak na de aankomst
Foto : Daniel Drion
Ik ga dan op een bankje zitten en daar praat ik nog even na met Ronny Thys. Die heeft er 2u46 over gedaan. Nadat ik wat bekomen ben, strompel ik terug naar mijn wagen. Gelukkig geen boete :)

Garmin connect gegevens : https://connect.garmin.com/modern/activity/1108557578

zondag 3 april 2016

Trail de la Montagne Saint-Pierre Ternaaien (Lanaye)

Op zondag 20 maart deed ik mee aan de Trail de la Montagne Saint-Pierre in Ternaaien (Lanaye). Ik had deze wedstrijd ook via de site www.betrail.be gevonden. Via maps.google.be had ik even gecontroleerd waar Ternaaien (Lanaye) precies lag. Ik zag dat het in de buurt van Maastricht lag en dat het ongeveer een 40-tal minuten tot daar was vanuit Hasselt.

De wedstrijd begon om 10u15. Omstreeks 8u30 vertrok ik richting Ternaaien en rond 9u15 arriveerde ik aan de kerk waar de start zich bevond. In de laatste paar kilometer reed ik over een heuvel via de Rue du Garage. Bovenaan had je een mooi overzicht over de mooie Maasvallei en de kabelbrug over het kanaal. Naast de kerk was er een weide voorzien om je wagen te parkeren. Ik deed mijn trailschoenen aan en mijn trailrugzakje met mijn 2 0,5 L flesjes. Dit keer met sportdrank dat ik gekregen had bij de Crêtes de Spa van de week ervoor.

Parkeerplaats nabij de kerk en zicht op de kabelbrug
Foto : Daniel Drion
Kerk van Ternaaien
Foto : Daniel Drion
In een gebouw naast de kerk waren de inschrijvingen. Ik zei mijn naam en voornaam en kreeg mijn borstnummer. Vervolgens ging ik naar de startboog aan de Place du Roi Albert. Daar was al een gezellige drukte.

Startboog
Foto : Daniel Drion
Startboog
Foto : Daniel Drion
Ik zag niet direct iemand bekend. Ik wist dat Luc Lenaerts deze wedstrijd ook ging lopen, maar zag hem niet onmiddellijk.

Om 10u15 klonk het startshot en weg waren we. We liepen eerst over de kabelbrug, dan direct links langs het kanaal. Ik genoot al direct van de mooie omgeving.

Over de kabelbrug
Foto : Daniel Drion
Na zo'n 800 m werden we op het onverharde gestuurd en moesten we de eerste serieuze helling op.

De eerste helling
Foto : Daniel Drion

De eerste helling
Foto : Daniel Drion
Verder is het een heel mooi parcours, door en tussen de akkers, langs kalk? rotsen, en langs verschillende bunkers van WO II door het bos. Dit is weer echt een hele mooie trail. Ik hoop dat ze volgend jaar misschien een langere afstand erbij zouden doen want dit is echt een hele mooie omgeving !














Op km 15 liepen we zelfs doorheen een van de grotten !

Doorheen een van de grotten
Foto : Daniel Drion
Vervolgens liepen we nog door een bos, dan terug over de kabelbrug. Vervolgens deden we nog een lusje door een bos en langs de Maas.








Ik kan uiteindelijk afklokken in 1u54 over de 18 km.
Wat was dit een prachtige trail. Zo heb ik ze het liefst ! Hier zien ze me zeker nog eens terug.

vrijdag 25 maart 2016

Crêtes de Spa

Op zaterdag 12 maart deed ik mee aan de bekende trail wedstrijd Crêtes de Spa. Je had keuze uit 3 afstanden, 8 km, 21 km en 55 km. Ik koos voor de 21 km.

De wedstrijd ging door om 13u05 (13,05 mijl = 21 km). Ik vertrok rond 11u richting Spa. Iets na 12u arriveerde ik ter plaatse. Het was al snel duidelijk dat een parkeerplaats vinden geen sinecure was. Uiteindelijk vond ik een plaatsje in een weide. Het was zeker een kilometer wandelen tot aan de inschrijvingen die zich bevonden in het Centre sportif "La Fraineuse". Maar het was een wandeling in een heel mooie omgeving. Ik passeerde ook voorbij het meer van Warfaaz. Het weer was trouwens goed met heel wat zon maar wel een koude bries. Ik schat dat de temperatuur rond de 5 à 6 graden lag.

Aan de inschrijvingen zei ik mijn naam en voornaam en kreeg een envelop met mijn borstnummer. Ik had me ook opgegeven voor een t-shirt. Het was een mooi neon geel t-shirt. Ik twijfelde even of ik nu in een dikkere loopbloes zou lopen, of toch 2 t-shirts. Ik besloot het laatste te doen en deed mijn dikkere loopbloes uit en deed het neon gele t-shirt aan. Ik spelde dan mijn borstnummer op en deed mijn trailrugzakje aan met mijn 2 flesjes van 0,5 L met Overstim's sportdrank. Ik had ook een gelleke bij. Vervolgens ging ik mijn sporttas afgeven aan de bewaarplaats. Het was dan nog even wachten tot de start.

Iets later dan voorzien om 13u11 klonk het startschot en weg waren we. We stonden ongeveer met 2000 aan de start van deze 21 km. De eerste 5 km lopen nog op verhard, met km 3,5 tot km 4,5 een lange steile beklimming. We krijgen dan een stukje afdaling. Pas vanaf km 5 begon het onverharde, maar dat was het begin van een beklimming van meer dan 4 km. Vanaf km 7,7 tot km 8,4 krijgen we de beklimming van de fameuze skipiste. Het landschap is ook helemaal veranderd in een sneeuwlandschap. Er ligt zeker 5 cm sneeuw. Door de vele lopers is de sneeuw hardgelopen en is het op sommige stukken moeilijk omhoog te geraken door het weinige grip die je hebt, en dat dus ondanks ik trailschoenen aan heb. Op km punt 9 hebben we het hoogste punt bereikt, we zitten dan ongeveer op een 'hoogte' van 550 m. Op km 2 bevond zich het laagste punt en zaten we rond de 250 m. Dus over een afstand van 7 km zijn we ongeveer 300 m omhoog gegaan. Van km 9 tot km 12 lopen we doorheen een heel mooi sneeuwlandschap door een dennenbos. In dit stuk krijgen we ook een moeilijk stuk waar wat klauterwerk aan te pas kwam en doorheen stroken met veel modder. Van km 12 tot km 16 verloopt het parcours vooral dalend, maar gemakkelijk lopen was het helemaal niet. Je moest constant goed opletten voor losliggende keien. De ondergrond was bovendien redelijk hard en mijn knieën kregen het hard te verduren. De dagen na deze wedstrijd had ik beduidend meer last aan mijn knieën. Tussen km 16 en 17 kregen we nog een flinke beklimming met ongeveer 100 hoogtemeters. Daarna volgde terug een langere afdaling van ongeveer 2 km. De omgeving hier is mooi met altijd in de buurt een riviertje. Ik merk dat we dichtbij de startplaats komen. Ik kan uiteindelijk afklokken in 2u06 over 20,37 km (6:14 / km). Ik nam een flesje sportdrank en water aan, en ik nam wat sinaasappel en banaan. In ruil voor je chip kreeg je een medaille. Ik ging dan mijn sporttas halen en zo terug richting mijn wagen.

Deze wedstrijd behoort zeker niet tot mijn favorieten. Daarvoor liepen we teveel op verhard. Ik ben ook geen fan van die lange beklimmingen. Het sneeuwlandschap gaf wel iets speciaals. De lange afdaling na km 12 vond ik te gevaarlijk. Kortom, niet een wedstrijd die ik direct nog eens wil doen.

De foto's van mij van de fotoservice vond ik niet echt geslaagd en daarom heb ik geen foto gekocht.

Hier een foto van de fameuze besneeuwde skipiste :

Foto by Decathlon Crêtes de Spa
Garmin connect gegevens : https://connect.garmin.com/modern/activity/1081914759